Het is even geleden sinds de laatste post. Ik ben even op vakantie geweest! Ik ben naar Barcelona gegaan voor het festival Primavera Sound. Was heel gaaf. Appartement op twee minuten slenteren van het strand, koude biertjes in de koelkast, hoppekee. En na de vakantie was ik natuurlijk zo ziek als een hond.

Maar deze week gaat het leven gewoon door. Want deze week is de nieuwe single uitgekomen! De tweede single is The Sun is in Your Eyes. Ik heb hem al een paar keer op de radio gehoord. En er is natuurlijk een heel gaaf clipje bij gemaakt.

De clip is gefilmd door Mike Nicolaassen, die ook de foto’s voor de hoes heeft gemaakt. Xavier heeft geholpen met het regisseren en het editten. Op het blog van EHPO lees je hoe de clip tot stand is gekomen en hoeveel het ons heeft gekost (ik verklap het alvast: niks).

Zet het clipje vooral op je Facebook en/of Twitter of, als je dat nog hebt Hyves of MySpace (ja dat bestaat nog). Je zou ons erg helpen door het clipje wereldkundig te maken!

Advertisements

De afgelopen periode zijn er aardig wat recensies verschenen hier en daar. In blaadjes, in krantjes, dat soort plekken. Gelukkig ben ik nergens echt voor ‘suffe hippie, met je kutmuziek’ uitgemaakt. Nee, de blaadjes zijn zelfs erg te spreken over het album!

Hier een greep uit de collectie:
File Under vermoedt dat ik niet echt makkelijk aan lekkere wijven kan komen, maar mijn verlovingsring zegt iets anders. Mijn lievelingsblog Kicking the Habit heeft lekker lang naar het album geluisterd en dat is nogal aan te raden. Het Haarlems Dagblad trekt de vergelijking met held Jonathan Richman, en dan zijn er nog recensies te vinden op Rootstime, Demofarm, Mpodia en schreef ik zelf de recensie van mijn eigen album in het blad Vice. Gewoon, omdat ze dat daar leuk vonden.

Volgende keer meer!

Tof! We zijn geselecteerd voor de Popronde! Dit reizend muziekcircus begint in september en duurt tot ongeveer eind november. Ik heb er eerder aan meegedaan en het is altijd ontzettend leuk om te doen. Hier vind je de lijst van alle bands die meedoen.

En hoe dat er dan live ongeveer uit gaat zien, nou zo ongeveer:

Sinds gisteren heb ik een nieuw voornemen. Als ik later groot ben wil ik een radioprogramma. Het maakt me geen zak uit of ik bij de lokale omroep van de gemeente Slagharen terecht kan of zoiets dergelijks. Zolang ik maar plaatjes mag draaien en daar dan omheen mag lullen. De aanleiding: gisteren was ik twee uurtjes in de uitzending van mijn lievelings-DJ St. Paul. Ik speelde twee liedjes en mocht ook een stapel plaatjes meenemen om te draaien. Paul heeft elke dinsdag een uitzending op KX Radio, de digitale zender van Rob Stenders. Van elf uur ‘s avonds tot één uur ‘s nachts. Het was enorm gezellig. Hier vind je de uitzending terug (even op de Podcast klikken). Leuke liedjes en slappe verhalen en uitgeklede versies van twee eigen liedjes. YES!

Hier twee filmpjes waarin mijn nieuwe album wordt besproken. Het eerste filmpje is alleen maar te linken. Het is een aflevering van Opium weet wat er speelt van de AVRO. Het duurt maar een minuutje ofzo. De presentatie wordt gedaan door muzikanten die collega-muzikanten tippen aan de kijkers. In dit geval is het Pien Feith die iets vertelt over het album. Leuke livebeelden van Tessel Schmidt. Hierzo!

Het tweede filmpje is een video-recensie van Willem Jongeneelen voor BN/De Stem (die bracht ik vroeger rond als bijbaantje!).
Het filmpje gaat ook erg over mijn vorige album. Hier het filmpje:

Wat een toer gisteren! We hebben behoorlijk wat kilometers afgelegd. Maar er is niets leuker dan snelle acties. Ergens aankomen, spullen neerzetten, spelen, paar plaatjes verkopen, een cola en een Mars naar binnen douwen en weer door. Hier een klein fotoverslag.

Locatie nummer één was een makkelijke: De Waaghals in Nijmegen. We begonnen vrij vroeg. We kregen een kop koffie en een verlengsnoer en een paar dozen om op te zitten. Aangezien de meeste mensen de avond ervoor nog in het café zaten op het moment dat ik naar huis ging was het niet erg druk. Er was wel een beetje publiek hoor. Alleen niet zo veel. Rechts op de foto trouwens Paul, een van de eigenaars van mijn lievelingswinkel.

Op dit moment stonden Polle en ik in Arnhem op Xavier te wachten. Arnhem is de meest verschrikkelijke stad om auto in te rijden OP AARDE. Xavier kwam helpen met uitladen en vertelde terloops dat het zo’n 15 minuten lopen was naar het Focus Filmtheater waar we drie nummers moesten spelen. Zeg maar, langer met spullen sjouwen dan er op spelen. Liepen we daar over de zaterdagmarkt met onze versterkers, trommel en gitaren. Of we de groenteboer los wilden maken.

In het donker, en we mochten geen herrie maken. In de zaal naast ons was een debat bezig over Muziek En Andere Dingen Waar De Buurman Nog Weleens Moeilijk Over Zou Kunnen Gaan Doen. Na dat debat speelden wij drie nummers en besloten we om eerst de auto wat dichter bij de ingang te zetten. Het voordeel van bestelwagens: zet op een onmogelijke plek je knipperlichten aan en iedereen denkt dat je een pakketje af staat te leveren.


Xavier laat zich door een stuk snelweg niet van de kaart brengen en gaat gewoon door met grollen. Met als gevolg dat we hem weleens uit het oog verloren. Dan wisten we dat hij iets achter het stuur aan het voorbereiden was. Kwam hij ons een paar minuten later inhalen met een bouwhelm op. Lachen.

In Velvet in Breda was het goed geregeld. De eerste plek met een echte zanginstallatie. Wederom speelden we buiten. Superleuk. Binnen stonden de charmante Pim Pam Pettes plaatjes te draaien en buiten begon er aardig wat publiek op het geluid af te komen. Oh ja, en ze hadden een koelkast met koude biertjes. Perfecte afsluiter.

Komende zaterdag is het Recordstore Day. Een internationale feestdag om stil te staan bij het belang van de kleine ondernemer, in dit geval de platenwinkel-eigenaar. Een prima initiatief want het zou echt een ramp zijn als er geen platenwinkels meer zouden bestaan waar je vieze vingers krijgt van het struinen door platenbakken. Waar je koffie krijgt en waar je ongegeneerd je popnerd-ism kunt delen met anderen zonder dat mensen dat overdreven vinden. Een stuk of tien acts doen mee aan deze dag, waaronder wij.

Daarmee bedoel ik een uitgedunde bezetting van onze band. Onze drummer Remco staat hard te gaan op het Roadburn-festival, gitarist Melvin gaat met Pien Feith een paar andere platenzaken af om te spelen, en zo blijven Xavier, Polle en ik achter. Geen nood, hebben we vaker gedaan.

We beginnen in de ochtend in mijn lievelingswinkel De Waaghals, hier in Nijmegen. Hier vind je ons programma. We gaan verder nog naar Arnhem en Breda. Arnhem staat niet op de website. We spelen in een filmtheater (Focus) rond 13:30.

Verdere uitleg hoor je van die andere mannen uit Nijmegen:

%d bloggers like this: